ဇာတ်လမ်းအကျဉ်း
“ကျွန်တော့်သတို့သား Neungso မှာ ကောင်းတဲ့ အရည်အချင်းတွေ အများကြီးရှိတယ်။ သူက လတ်ဆတ်တဲ့ နှင်းတွေလိုပဲ လှတယ်…တောင်ကြီးတစ်လုံးလိုပဲ ကြီးမားပြီး သန်မာတယ်။ ပြီးတော့ သူ့ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကြားထဲမှာ ကြီးမားတဲ့ နွေရာသီ ဘူးသီးတစ်လုံး ရှိတယ်။ သတို့သားတစ်ယောက် ရှိတာက ဂရုစိုက်ဖို့နဲ့ ပျော်ရွှင်အောင် ထားဖို့လို့ ထင်ခဲ့တာ… ဒါပေမဲ့ သူက ကျွန်တော့်ကို ဘယ်လို ပျော်ရွှင်အောင် လုပ်ရမယ်ဆိုတာ သိနေတယ်။ သူ့ကိုလည်း ပျော်ရွှင်အောင် လုပ်ပေးချင်ပေမဲ့ ကျွန်တော်က သူရှာနေတဲ့ ထူးခြားတဲ့ လယုန်လေး မဟုတ်ဘူး… ဒါကြောင့် တစ်နေ့ကျရင် သူကျွန်တော့်ကို ထားသွားလိမ့်မယ်ဆိုတာ သိတယ်။ Habibi က ကျွန်တော့်သတို့သားကို အိမ်ခေါ်မလာခဲ့ရင် ပိုကောင်းလိမ့်မယ် ထင်တယ်။ ဒါဆိုရင် ဒီနာကျင်မှုကို ခံစားရမှာ မဟုတ်ဘူးလေ…”
